Straffe toebak

Een VRT-journaliste zei een reportage in het journaal over Tomorrowland dat drugs nemen precies ‘het Nieuwe Normaal’ was geworden. Best een sterk journalistiek inzicht want,  ja hoor: dance-music en XTC zijn twee handen die het best wel goed op één buik kunnen vinden. En dat is reeds zo  sedert die leuke Ibiza-Summer of 1988! Intussen zitten we in the summer of 2019. Toch best wel moeilijk te vatten, dat we drug-wise na meer dan 30 jaar nog altijd doen alsof onze neuzen bloeden.  Sterk ook dat er nu al 30 jaar lang ongelooflijke sommen geld worden verdiend binnen een illegale handel. Een handel van duizenden XTC-pillen per weekend.

 

Kunnen we nog een zuchtende geeuw onderdrukken als we zeggen dat druggebruik een maatschappelijk feit is? Duizenden mensen nemen elke weekend recreatief drugs in Vlaanderen. Om die mensen tegen hun vermeende onkunde en onwetendheid te beschermen biedt de overheid hen de laatste jaren vooral een gespierd repressief kader aan. Geen kader dus dat primair uitgaat van harm reduction maar eentje dat uitgaat van het ongelooflijk naïeve beeld dat een drugsvrije maatschappij kan bestaan, en een nog veel naïever beeld dat een drugsvrij muziekfestival kan bestaan.

 

Blind zijn die beleidsmakers, en indien niet blind riskeren ze ooit vervolgd te worden voor schuldig verzuim. Straf  ook dat er binnen al die kwakkelende partijen niemand zo verlicht is dat hij /zij het durft opnemen voor die mensen die heel hard werken, en soms ook, met behulp van (soms illegale) geestesverruimende middelen ook heel hard feesten.  Work hard, play hard! Ik denk dat het kiezerspotentieel bestaande uit voorstanders van een gereguleerd recreatief druggebruik groter is dan dat van het Vlaams Belang. Of daar veel overlap op zit, durf ik puur vanuit mijn buikgevoel, redelijk hard te betwijfelen.

 

Trouwens, toen in Gent Kompass Klub werd gesloten door de burgemeester van Gent, -ook na een dode gerelateerd aan drugsgebruik-  werd diezelfde burgemeester onverbiddelijk en hard teruggefloten door de vele bezoekers en fans van Kompass. Dat bleken geen marginale druggebruikers te zijn, maar wel hardwerkende normale mensen die de burgemeester constant in zijn eigen zijn stad tegen het lijf liep. De Kompasscase toonde volgens mij voor de allereerste keer aan dat er een maatschappelijk draagvlak is voor een gelegaliseerd en wettelijk gereguleerd druggebruik.  Gelukkig begreep Mathias De Clercq dat en zijn redelijk scherpe beleidsbocht siert hem. Kompass en nu ook dat Nieuwe Normaal en vooral de openheid van de vele People of Tomorrow in datzelfde zondagsjournaal bevestigen alleen nog meer dat bestaan van een maatschappelijk draagvlak.

 

Als festivals zoals Tomorrowland met de huidige wetgeving willen blijven bestaan dan kunnen ze beter alle techno/house/hardstyle/hiphop stages finaal schrappen en ze vervangen door nog meer Romeo’s,  Timmy Trumpet’s en Paris Hilton’s. Fans van de Romeo’s beperken zich meestal tot legale drugs.  Een alternatief voor al dat schrappen is dat de politici hun angstkop uit het zand halen en erkennen  dat er in onze  ratrace maatschappij veel mensen zijn die heel hard werken, soms ook heel hard sporten, en zich soms ook eens graag heel hard willen ontspannen. Als die politici dat legaliseren en wettelijk reguleren dan kunnen we wel mooi alle stages op het fantastische Tomorrowland behouden.

 

Ik wil trouwens alle politici en andere betrokkenen  aanraden om het boek  ‘Beleid op Speed’ van Peter Muyshondt (hoofdcommissaris van politie) te lezen. Een straf en vlot geschreven boek dat evidence based komaf maakt met ‘war on drugs’ en  ‘zero tolerance’-ideologieën. Harm reduction (to user en to others) toont zich als de enige verdedigbare welzijnsweg! Verplichte lectuur voor éénieder die gefundeerd wil meepraten binnen dit debat.

 

Onze drugswetgeving dateert van 1921. In 2021 is ze dus aan haar 100ste verjaardag toe!  Wat een mooi feestmoment om die wetgeving van een grondige facelift te voorzien. Een facelift vertrekkend vanuit, jawel, een discours rond het welzijn van de burger van de 21ste eeuw.  Een discours dat, zoals Peter Muyshondt het stelt in zijn boek  vertrekt vanuit een voor velen inconvenient truth dat ‘er eigenlijk niets mis is met het gebruik van roesmiddelen, voor zover er geen schadelijke gevolgen zijn voor anderen.’ Hij voegt er nog aan toe: ‘En ik ben bereid mijn mening te herzien als iemand me kan uitleggen waarom alcohol mag en een joint niet. Of een XTC-pil.’ (p159) We volgen hem volledig in deze straffe toebak uitspraken!

 

Recommend
  • Facebook
  • Twitter
  • LinkedIN
  • Pinterest
Share
Tagged in
Leave a reply

I wish you a very nice day!

Keep in touch with the latest news from
event expert Peter Decuypere